در آستانه‌ی پیری ، گلایه از شبِ دنیا ، بد است مردِ حسابی ...!

به احترامِ دیازپام ، به لطفِ قصّه و بوسه ، تلاش کن که بخوابی !

گلایه از شبِ کوچک ، و نِق به شیوه‌ی کودک ، بس است حزنِ مبارک !

شبت بلند ، غمت نیز ... غمت بخیر ، شبت نیز !... شب است ... مردِ حسابی !

به این صورت...