ای یــارِ جــفـا کـــرده‌ی پـــیـوند بـــریـده !...

ایــن بــود وفــاداری و عــهـدِ تــو نــدیــده ...

.

در کوی تو معروفم و از روی تو محروم ...

گـرگِ دهــن آلــوده‌ی یــوســف نــدریـده !...

.

مـا هـیـچ نـدیـدیـم و هـمـه شـهـر بـگـفـتـنـد ،

افـسـانـه‌ی مـجـنـونِ بـه لــیـلـی نـرســیـده ...

.

در خـواب ، گـزیـده لـبِ شـیـریـنِ گـل انـدام

از خـواب نـبـاشـد ، مـگر انگشتِ گزیده !...

.

بـس در طـلبـت کوشـشِ بـی‌فـایـده کـردیـم ،

چـون طـفلِ دوان در پیِ گنجشکِ پریده !...

.

مـرغِ دلِ صـاحب نـظـران صـید نـکردی ،

الّا بـه کــمـان مـهـره‌ی ابـروی خـمـیـده ...

.

مِیلت به چه ماند ؟ به خرامیدنِ طاووس ...

غـمزت ، به نـگَه کـردنِ آهـوی رمـیده !...

.

گر پـای به در مـی‌نهم از نـقطه‌ی شـیراز ،

ره نیست ... تو پیرامُنِ من حلقه کشیده !...

.

با دسـتِ بـلورینِ تـو ، پـنجه نـتوان کرد ...

رفـتــیـم ، دعــا گـفـتـه و دشـنام شـنیـده ...!

.

روی تــو مــبـیـنـاد دگـر دیـده‌ی سـعـدی ...

گـر دیده به کس بـاز کند ، روی تو دیده ...

.

بله...